Ο Τιμαίος μιλά για τον Ένα Θεό και τη Δημιουργία

12 Οκτ, 2017

Για το παρόν άρθρο χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από τη σειρά Γιατί και Πώς ζουν ανάμεσά μας, του Δημοσθένη Λιακόπουλου.

 Ο Πλάτωνας στο βιβλίο του Τιμαίος, παραθέτει τη συνομιλία ανάμεσα στο Σωκράτη, τον Τιμαίο, τον Κριτία και τον Ερμοκράτη. Ο Σωκράτης φιλοξενεί τους τρεις φιλοσόφους, για να συζητήσουν για σοβαρά θέματα που τους ενδιαφέρουν και ένα απ’ αυτά είναι η δημιουργία του σύμπαντος.

Ως γνωστόν οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν παγανιστές, όπως θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε οι θολοκουλτουριαραίοι της Νέας Τάξης και οι γιαχβεδιστές της Παλαιάς Τάξης, αλλά πίστευαν στον Ένα Θεό Δημιουργό. Αρκετοί αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι έχουν γράψει πολλά κείμενα που αναφέρονται σ’ αυτό το θέμα. Και αυτά είναι τα κείμενα που έχουμε στα χέρια μας και δεν τα έκαψαν οι σκοταδιστές-εβραιολάγνοι που έφτιαξαν μια θρησκεία ενώνοντας τη διδασκαλία του Χριστού με τις εντολές του Γιαχβέ-Σατανά της Παλαιάς Διαθήκης. Υπήρχαν πολλά περισσότερα κείμενα που μιλούσαν για τον Ένα Θεό-Χριστό, τα οποία τα έκαψαν οι μεγάλοι «άγιοι»-τσιράκια της Μαύρης Αδελφότητας και αναθεμάτιζαν όποιον διάβαζε τους αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους. Οι αρχαίοι Έλληνες τιμούσαν τους λεγόμενους θεούς του Ολύμπου σαν ήρωες που τους έσωσαν από την τυραννία των Νεφελίμ, όπως εμείς τιμούμε τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Κολοκοτρώνη. Πίστευαν όμως στον Ένα Θεό Δημιουργό και προετοίμασαν τον κόσμο για τον ερχομό του Χριστού.

 Στο διάλογο των τεσσάρων φιλοσόφων, ο Τιμαίος μιλάει για το Θεό και τη δημιουργία του κόσμου. Θα παραθέσουμε εδώ ένα μικρό κομμάτι από το βιβλίο του Πλάτωνα.

 Πλάτων, Τιμαίος, 29e-30c

Ας πούμε λοιπόν για ποιο λόγο ο Δημιουργός συνέθεσε το «γίγνεσθαι» και όλο αυτό το σύμπαν. Ήταν αγαθός και σ’ έναν αγαθό δεν γεννιέται φθόνος για οτιδήποτε. Μην έχοντας λοιπόν φθόνο, θέλησε να γίνουν όλα, όσο γινόταν, όμοια με τον εαυτό του. Όποιος λοιπόν δέχεται ως έγκυρη αρχή για το «γίγνεσθαι» και για τον κόσμο, ακούγοντάς την από συνετό άνθρωπο θα τις δεχόταν πολύ σωστά. Διότι ο Θεός θέλοντας όλα να είναι αγαθά και να μην είναι τίποτε ατελές, όσο αυτό είναι δυνατό, πήρε καθετί που ήταν ορατό και δεν βρισκόταν σε κατάσταση ηρεμίας, αλλά κινούνταν άρρυθμα και άτακτα και το έφερε από την αταξία στην τάξη, επειδή έκρινε ότι οπωσδήποτε η τάξη είναι καλύτερη από την αταξία. Στον άριστο ούτε ήταν επιτρεπτό, ούτε είναι, να κάνει τίποτε άλλο, παρά αυτό που είναι πολύ ωραίο. Συλλογίσθηκε λοιπόν και δεν έβρισκε ότι απ’ όσα ήταν με φυσικό τρόπο ορατά, ένα σύνολο χωρίς νου θα μπορούσε να γίνει πιο ωραίο από ένα σύνολο με νου και ότι είναι αδύνατο να έχει κάποιος νου χωρίς ψυχή. Με τη σκέψη λοιπόν αυτή, συνθέτοντας το σύμπαν τοποθετούσε νου στην ψυχή και ψυχή στο σώμα, για να έχει δημιουργήσει ό,τι θα ήταν το πιο ωραίο και το πιο καλό στη φύση. Έτσι επομένως πρέπει με εύλογη υπόθεση να λέμε, ότι ο κόσμος αυτός είναι ένα έμβιο, έμψυχο και έλλογο ον και ότι δημιουργήθηκε πραγματικά από την πρόνοια του Θεού.

 Παρατηρούμε από τα λεγόμενα του Τιμαίου, ότι ένα πολύ σημαντικό γνώρισμα του Θεού είναι ότι είναι αγαθός και δεν διακατέχεται από φθόνο, όπως μας λέει και ο Ερμής ο Τρισμέγιστος. Αντίθετα ο θεός της Παλαιάς Διαθήκης Γιαχβέ-Σατανάς είναι ένα ον γεμάτο μίσος, ζήλεια, φθόνο και κακία. Επίσης στο κείμενο αναφέρεται ότι ο Θεός έφερε σε τάξη, ότι ήταν σε αταξία. Μας λέει επίσης, ότι τοποθέτησε νου στην ψυχή και ψυχή στο σώμα. Επίσης αναφέρει ότι ο Δημιουργός δημιούργησε ένα σύμπαν όμοιο με Αυτόν, το οποίο είναι έμβιο, έμψυχο και έλλογο.

Βλέπουμε λοιπόν, πόσο ωραία κείμενα διαθέτει η αρχαία ελληνική γραμματεία, τα οποία μιλούν για τον Ένα Θεό. Παρατηρούμε ότι οι άνθρωποι εκείνη την εποχή, όσοι ψάχνονταν βέβαια, όχι αυτοί που κοιμούνταν, είχαν στη διάθεση τους γνώση, την οποία δεν έχουμε στις μέρες μας, αφού πολλά από αυτά για τα οποία μιλάει ο Τιμαίος μοιάζουν με αυτά που υπάρχουν στις ομιλίες του Ερμή του Τρισμέγιστου. Άρα έχουμε αποδείξεις ότι οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν στον Ένα Δημιουργό Θεό. Αντί να έχει η θρησκεία μας τέτοια όμορφα κείμενα, έχει την Παλαιά Διαθήκη με τις υποσχέσεις του Γιαχβέ στους Εβραίους, με τις απειλές του, με τα κόμπλεξ του και τις ανωμαλίες του. Οι χριστιανοί ασχολούνται με τους «αγίους», τους γεροντάδες, τα κεριά, τις εικόνες, τα λείψανα, αν θα φάνε τυρί την Τρίτη ή σιμιγδάλι την Τετάρτη και με άλλα τυπολατρικά γιαχβεδίστικης νοοτροπίας πράγματα.

 Ο Χριστός όμως δεν ήρθε να φτιάξει καμία θρησκεία. Ήρθε να μας πει, ότι για να γυρίσουμε πίσω στον Πραγματικό κόσμο, πρέπει να μην δενόμαστε με αυτόν τον κόσμο, τον ψεύτικο, του Σατανά και να βοηθάμε τους ανθρώπους που χρειάζονται τη βοήθειά μας.

 Καλή επιστροφή στη Φωτεινή Πατρίδα αδέρφια.

ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ

 ΘΑΝΑΣΗΣ 3Θ

loading...
loading...