Γιατί δεν μετανιώνω;

13 Φεβ, 2018

Διαβάζω τόσα χρόνια το Ευαγγέλιο, εξομολογούμαι, μελετάω τον Λιακόπουλο,

έχω ασχοληθεί με την γνώση της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, στύβω το μυαλό μου γύρω από τον μέγιστο σκοπό της Βασιλείας των Ουρανών.

Γνωρίζω λίγο πολύ τι πρέπει να κάνω.

Γιατί δεν το κάνω;

 Γιατί το μυαλό και η καρδιά δεν κάνει αυτό το ευλογημένο ΚΛΙΚ;

Γιατί δεν μεταμορφώνεται ο νους μου;

Γιατί δε βαδίζω στο στενό μονοπάτι που οδηγεί στον Χριστό;

Ας δούμε τις τυπικές απαντήσεις:

-          Είμαι δέσμιος της αμαρτίας. Σωστό, αλλά γενικό και φλού. Δεν με βοήθησε μέχρι τώρα.

-          Δεν έχω πίστη, η οποία είναι "βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων". Σωστό, αλλά επίσης γενικό και δύσκολο. Πώς να βεβαιωθώ πέραν πάσης αμφιβολίας για τα αόρατα; Είμαι αλλιώς εκπαιδευμένος από παιδάκι…

Νομίζω υπάρχει και εναλλακτικός δρόμος να το παλέψουμε. Η αποδόμηση αυτού του κόσμου. Ενός κόσμου που γίνεται αντιληπτός από τις αισθήσεις μας. Η αποδόμηση, οδηγεί στην απόρριψη και η απόρριψη είναι θέση καθαρή και αποδεκτή από τον Αρχηγό της Ζωής. Για να δούμε λοιπόν μερικές σκέψεις για τον κόσμο αυτό. Έναν κόσμο, για τον οποίο έχουμε υποστεί πλύση εγκεφάλου ότι είναι θαυμαστός, υπέροχος, αρμονικός, τεράστιος…. Για να δούμε λοιπόν.

Ο αισθητός κόσμος:

- Είναι σκοτεινός. Επικρατεί συντριπτικά το σκοτάδι. Πυκνό, πηχτό. Μόνο να το σκεφτείς, σε πιάνει σύγκρυο (δείτε το “Gravity” να πάρετε μια ιδέα…).

- Είναι παγωμένος.

- Είναι απολύτως εχθρικός με το ανθρώπινο σώμα. Σε γενικές γραμμές, αν ξεφύγεις λίγα χιλιόμετρα σε ύψος, πεθαίνεις. Π.χ. ένα εκτεθειμένο σώμα στο διαστημικό κενό, διαλύεται.

- Είναι εξαιρετικά βίαιος παρά αρμονικός, σε όλα τα επίπεδα (μικρόκοσμος, μεσόκοσμος και μακρόκοσμος)

- Έχει εχθρικούς φυσικούς νόμους. Αναφέρω ενδεικτικά μερικούς:

o   Βαρύτητα. Μας συνθλίβει και κυρίως μας εγκλωβίζει στον μικροχώρο μας. Σκεφτείτε την μεγαλύτερη παραλία που μπορείτε. Η ζωή μας διαδραματίζεται σε μια ελάχιστη γωνίτσα του μικρότερου κόκκου της.

o   Αδράνεια. Σε συνδυασμό με την βαρύτητα, μας συνθλίβει επίσης και μας σκοτώνει μαζικά. Το σώμα μας σπάει για πλάκα. Απλά περπατήστε αργά και κουτουλήστε στον τοίχο, αν τολμάτε…

o   Αρνητική εντροπία. Τεράστια ροπή προς την αταξία με δαιμονικό σκεπτικό (εύκολα χαλάς δύσκολα δημιουργείς).

o   Θερμοδυναμικοί νόμοι. Απαιτείται πολύ μεγάλη προσπάθεια για μικρό αποτέλεσμα. Ο τρόπος διαχείρισης της υπάρχουσας ενέργειας, οδηγεί σε μια κοσμική σούπα, στον συμπαντικό θάνατο.

o   Οξείδωση. Τα πάντα χάνουν με γρήγορο ή πιο αργό ρυθμό ηλεκτρόνια και αποσυντίθεται. Εν τέλει γερνάνε, σαπίζουν και πολλά από αυτά βρωμάνε.

o   Ακτινοβολίες. Το βιολογικό μας σώμα, πεθαίνει από την έκθεση του στο μεγαλύτερο τμήμα του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος.

o   Θερμότητα και φωτεινή ενέργεια. Λίγο πάνω ή λίγο κάτω, και πάπαλα το μποτάκι…

-  Είναι γεμάτος βιολογικούς εχθρούς. Από τη στιγμή της γέννησής μας βιώνουμε έναν ατελείωτο πόλεμο παρασίτων, ιών, μικροβίων, ζώων (τετράποδων και δίποδων…) κτλ.

Σαν γενικό συμπέρασμα, ο όλος κόσμος που μας περιβάλλει, είναι απολύτως εχθρικός προς τον χρήστη. Από την στιγμή που μπαίνουμε στον κόσμο αυτό, ξεκινάει ένας ανηλεής πόλεμος σε πολλά επίπεδα. Το «θαυμαστό» μας σώμα, ίσα που επιβιώνει σε ελάχιστα μέρη της κουκίδας που λέγεται γη. Από 0 έως 100 χρόνια μετάτην γέννησή του διαλύεται!

Τελικό συμπέρασμα: αν δυσκολευόμαστε να πειστούμε για τη Ουράνια Βασιλεία, τουλάχιστον να απορρίψουμε την ψευτιά περί της «αρμονίας του σύμπαντος», των όμορφων  ηλιοβασιλεμάτων, των κελαηδημάτων των αηδονιών και λοιπών παραμυθιών και να δούμε κατάματα τουλάχιστον την αλήθεια που μπορούμε να αντιληφθούμε: Ο κόσμος αυτός είναι εχθρικός και ξένος. Πρέπει να το χωνέψουμε και να τον απορρίψουμε.

Αμήν, ΙΧΝ

Giorgos11

loading...
loading...