Η εμπειρία και το μάθημά μου

27 Μαρ, 2018

Σήμερα μπορώ να πω πως ήταν μια περίεργη ημέρα. Ίδια με όλες τις υπόλοιπες, βαρετή.

Θέλουμε περιπέτεια εμείς οι τρελοί, το έχουμε στο αίμα μας. Και θα το λέω για πάντα αυτό. Είπα λοιπόν να κάνω έναν καθημερινό και απλό περίπατο σε μια περιοχή λιγάκι πιο επικίνδυνη.

Ήμουν λοιπόν με έναν φίλο σε ένα πάρκο που περνούν συνέχεια άνθρωποι να δουν τις στολισμένες βιτρίνες ή το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Καθόμασταν, μιλούσαμε, ώσπου κάποια στιγμή ήρθαν δίπλα μας τρεις ρομά χαζογελώντας... Μέσα μου ένιωσα κάτι περίεργο, κάτι ενοχλητικό. Ρώτησαν τον φίλο μου, '' Το εργαλείο εκεί είναι δικό σου;;'' δείχνοντάς μας ένα ποδήλατο ασφαλισμένο πάνω σε κάτι κοντά κάγκελα. Του απάντησε '' Όχι! '' και κατευθείαν με θράσος ξεκινούν και λένε γελώντας '' Πάρ'το ρε!!''. Έρχεται ο τύπος και με ρωτάει '' Να το πάρω;;'' , απαντάει ο φίλος μου '' Όχι ρε φίλε!''.. Του λέω '' Φίλε αυτός ο άνθρωπος έδωσε πολλά λεφτά να το πάρει΄''... Πάει, σπάει την ασφάλεια μπροστά σε όλους, γελάει και φεύγει μαζί με τους άλλους.

Ένιωσα να βράζω τόσο πολύ που έμεινα απαθής και σωματικά και ψυχικά.. Ήξερα πως ήταν επικίνδυνο. Ήμασταν δύο και ήταν τρεις άνδρες και δεν ήξερα καν τι κουβαλούσαν πάνω τους. Ήθελα να ασκήσω βία, ήθελα δικαιοσύνη, ένιωσα κότα, φλώρος και σκεφτόμουν τον άνθρωπο που του έκλεψαν το ποδήλατο. Ήθελα να έρθει, να του πω τι έγινε, δεν ήθελα να φύγω μέχρι να έρθει.. Μετά απο 10 λεπτά, βλέπω ένα ζευγάρι νεαρής ηλικίας και το αγόρι να φωνάζει ''Το πήραν ρε φίλε! Το πήραν!!'' . Του φωνάζω και του λέμε με λεπτομέρειες τι συνέβη. Έτρεξε να τους βρει μόνος του και είπα στην κοπέλα να κάτσει μαζί μας.. Συζητούσαμε για το τι συμβαίνει σε αυτήν την εποχή και το πόσο επικίνδυνα είναι τα πράγματα. Περνούσε ένας άγνωστος με έναν σκύλο και για να σπάσω τον πάγο είπα '' Να!! Εκείνος έπρεπε να ήταν εδώ πριν, να αφήσει τον σκύλο να του αρπάξει το χέρι του άλλου!''. Έτσι λοιπόν μπήκε κι εκείνος στην συζήτηση και μας έλεγε για δικές του εμπειρίες και προσπαθούσε να κάνει την κοπέλα να το δει σαν μάθημα για την επόμενη φορά.Μετά έφυγε λέγοντας πως δεν είναι καθόλου εύκολο να βρεθεί το ποδήλατο του αγοριού της.

Όλη την ώρα προσευχόμουν να μου δείξει έναν δρόμο ο Χριστός, να προστατέψει το παλικάρι απο αυτούς τους τρεις ανθρώπους και να τον βοηθήσει. Έφυγε λοιπόν εκείνος και μετά απο λίγα λεπτά ήρθε απογοητευμένο το αγόρι της κοπέλας, διότι δεν βρήκε τίποτα. Είχε πάει απο άλλον δρόμο πάνω στο άγχος του και δεν πήγε απο εκεί που του είπαμε.. Μας καληνύχτισαν, μας ευχαρίστησαν και ανηφόρησαν προς τα πάνω. Ο φίλος μου ήταν έτοιμος να φύγουμε, αλλά δεν ήθελα, ήξερα πως πρέπει να γίνει προσπάθεια να βοηθήσουμε τα παιδιά. Τα φωνάζω λοιπόν και τους λέω να χωριστούμε. Ανταλλάξαμε αριθμούς με την κοπέλα και χωριστήκαμε.

Περνούσαμε απο καφετέριες, διότι αυτά τα άτομα ήταν καλά ντυμένα , είδαμε σε πάρκινγκ, αλλά τίποτα. Μου είπε λοιπόν ο φίλος μου πως δεν υπάρχει ελπίδα να το βρούμε και μετά απο λίγο με πήρε αυτή η κοπέλα και μου είπε '' Δεν μπορούμε να βρούμε τίποτα. Δεν θέλουμε να σας ταλαιπωρούμε και σας ευχαριστούμε πολύ, αλλά μην κάνετε τόσο δρόμο!'' , της είπα πως δεν με ταλαιπωρεί καθόλου και πως θέλω και το κάνω. Τέλος , μου λέει '' Με λένε Δέσποινα! Χάρηκα και σας ευχαριστούμε πολύ!!!'' και της είπα το όνομά μου και πως θα κάνουμε ακόμα έναν γύρο και αν το βρούμε θα την πάρουμε τηλέφωνο. Συνεχίζουμε λοιπόν τον δρόμο μας... Παντού υπήρχαν ποδήλατα και άτομα μικρής ηλικίας να φωνάζουν, να βρίζουν.. Η αρνητική ενέργεια ήταν πολύ έντονη. Είχα πει στον φίλο μου να πάμε μέχρι ένα συγκεκριμένο πάρκο που είχα πάει μια φορά.. Πήγαμε λοιπόν και περνώντας διακριτικά δίπλα απο το πάρκο βλέπω κάτω ένα ποδήλατο. Και ναι!!!! Ήταν το ποδήλατο του παιδιού!

Λίγο πιο πέρα ήταν κάτι άτομα αλλά δεν ξέρω αν ήταν οι τρεις ρομά, διότι γρήγορα έδωσα τον αριθμό στον φίλο μου και σταθήκαμε πίσω απο ένα αμάξι να πάρουμε το παλικάρι να του πούμε που να έρθει. Αυτοί μας είχαν δει πιο πριν οπότε για καθαρά προληπτικούς λόγους έβγαλα το μπουφάν κι έπιασα τα μαλλιά μου πάνω για να κάτσω κοντά στο σημείο χωρίς να με πάρει κάποιος απο αυτούς χαμπάρι κι έχουμε μπλεξίματα. Μέσα σε δευτερόλεπτα εμφανίζεται το παλικάρι λαχανιασμένο με την κοπέλα του, έτοιμος για όλα, Τον σταματάω και του λέω '' Κάνε τον σταυρό σου, πήγαινε και μην κάνεις τσαμπουκά''.. Με κοίταξε κι έφυγε προς τα πάνω μαζί με τον φίλο μου.. Και ξαφνικά ποιον βλέπω στον ίδιο δρόμο με όλους εμάς;;; Τον άνθρωπο με τον σκύλο!!! Βάζω κάτι γέλια κι έρχεται και λέει ''αυτά παιδιά δεν γίνονται!!! ευτυχώς το βρήκατε!'' κι απορούσε.. Η κοπέλα με αγκάλιασε και ένιωσα την χαρά και την ευγνωμοσύνη της.. Το αγόρι πήγε κι ''έκλεψε'' κυριολεκτικά το κλεμμένο του ποδήλατο κι έφυγε γρήγορα. Αυτήν την ειρωνεία την λάτρεψα και δεν έπαψα στιγμή να ζητώ απο τον Χριστό προστασία για όλους μας.

Είπα στην κοπέλα να φύγουμε απο τα στενά καλού κακού, μην μας δουν αυτοί οι τρεις και της είπα πως θα την πάμε μέχρι κοντά στο σπίτι της, που θα την περίμενε το αγόρι της. Την ρώτησα να μου πει για αυτήν και μου είπε πως τώρα θα δώσει πανελλήνιες και θέλει ή φιλολογία ή αρχαιολογία.. Της είπαμε πως το καλύτερο θα ήταν αρχαιολογία. Εκεί σταμάτησε η γνωριμία μας και χωρίστηκαν οι δρόμοι μας χωρίς να μάθει τίποτα για εμάς, μόνο το όνομα και την ηλικία μου, αν και έχω ακόμα τον αριθμό της στο κινητό μου.. Με αγκάλιασε για άλλη μια φορά και μας ευχαρίστησε καθώς της ευχήθηκα να έχει καλά Χριστούγεννα.

Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων κι όμως οι αγκαλιές μας γνώριμες γεμάτες οικειότητα κι αγάπη. Άγνωστοι που θα βοηθήσουν αγνώστους και θα χτίσουν έναν δεσμό εμπιστοσύνης, συνεννόησης κι ασφάλειας έστω και για μία μόνο ώρα. Άγνωστοι με τον ίδιο προστάτη. Μόνο ζήτα βοήθεια και θα λάβεις. Εκείνος θα οδηγήσει το ένστικτό σου κι Εκείνος θα σε προστατέψει απο κάθε επικίνδυνη κατάσταση, αρκεί να μην φοβάσαι. Ήταν ένα υπέροχο μάθημα, μια υπέροχη ευκαιρία να βοηθήσω κάποιον και φυσικά μια μικρή κι όμορφη περιπέτεια που σε βγάζει για λίγο απο την ρουτίνα και την απάθεια της καθημερινότητας.. Μόνο κάνε τον σταυρό σου και προχώρα!! Δεν ξέρεις τι σε περιμένει στον επόμενό σου περίπατο ή στο λεωφορείο ή στην στάση του τρένου.. Άρπαξε τις ευκαιρίες αλλά συγχρόνως μάθε να ''μετράς'' τις πιθανότητες αποτυχίας ή επιτυχίας. Όλα περνάνε απο τα χέρια του Θεού, αλλά συγχρόνως έχουμε κι επιλογές που μπορεί να μας οδηγήσουν σε άσχημο αποτέλεσμα.

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω κάτι άλλο να πω και μακάρι να το ζούσατε μαζί μου, με κάθε λεπτομέρεια και κάθε συναίσθημα. Είναι ήδη μια παρά 20 το βράδυ αυτή την στιγμή που γράφω, οπότε θα σας ευχηθώ αυτή η μέρα και η κάθε μέρα σας απο δω και πέρα να είναι γεμάτη ευκαιρίες και περιπέτειες με οδηγό και φύλακα τον Χριστό! Γιατί είναι εδώ και κάνει τα αδύνατα δυνατά, ακόμα και στα πιο ανούσια προβλήματα.
Να σημειώσω πως το παλικάρι είχε μόνο το ποδήλατο για μέσο και πήγαινε παντού με αυτό.... Όλα παίζουν ρόλο... ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΘΕΟΣ Η ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΣ ΗΜΩΝ ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΛΟΙΠΟΝ!!! Γιατί απέδειξε για άλλη μια φορά πως είναι πανταχού παρόν και μας προστατεύει, μας διδάσκει και μας ενώνει!! Δώστε αγάπη και φέτος, όλο τον χρόνο, σαν να είναι κάθε μέρα τα δικά σας προσωπικά Xριστούγεννα!! Να έχετε Καλά Χριστουγέννα και να έχετε στο μυαλό σας, πως η ζεστασιά της ψυχής νικάει πάντα την παγωνιά!
ΙΧΝ
ΜΙΧΑΕΛΑ

loading...
loading...