To τελευταίο τρένο

15 Αυγ, 2018

Η νύχτα ήταν συννεφιασμένη και ο αέρας παγωμένος. Επιβιβάστηκα στον ηλεκτρικό και ετοιμαζόμουν για τον γυρισμό<br />μετά από ακόμη ένα βράδυ έξω.

Οι πόρτες έκλεισαν και ο ηλεκτρικός ξεκίνησε και πριν προλάβω καλά-καλά να το καταλάβω, είχα φτάσει στο σταθμό που κατεβαίνω.”Επόμενος σταθμός **********” ακούστηκε,πράγμα που με έκανε να κινηθώ προς την έξοδο, όταν ξαφνικά άκουσα μια φωνή να λέει :
«….Δεν μπορώ να γυρίσω σπίτι με άδεια χέρια…”

Κοίταξα ένα γύρω, καθώς το τρένο σταματούσε, αλλά δεν μπορούσα να εντοπίσω απο που ερχόταν η φωνή, ώσπου δυο επιβάτες παραμέρισαν και είδα έναν ανθρωπάκο με σκυμμένο πρόσωπο, απελπισμένο σε κακή κατάσταση, να μιλάει στους γύρω επιβάτες ζητώντας βοήθεια και αυτοί να μην του δίνουν σημασία, απασχολημένοι στα τηλέφωνα,στις συζητήσεις τους,και στα προβλήματά τους.

 Οι πόρτες άνοιξαν και έκανα δειλά το βήμα της εξόδου, σκεφτόμενος ότι δυστυχώς δεν είχα κάτι πάνω μου να του προσφέρω, ούτε καν κατι φαγώσιμο. Προχώρησα λίγο και τότε τον είδα και αυτόν να βγαίνει εκεί κρατώντας 2 σακούλες με κάποια τρόφιμα, όσα του είχαν δώσει όλη την ημέρα στον ηλεκτρικό. Πίστευα ότι βγήκε για να μπει σε άλλο βαγόνι, αλλά είδα τις πόρτες να κλείνουν και εκείνον να προχωρά προς την έξοδο του σταθμού. Ήταν το τελευταίο τρένο γιαυτόν σήμερα.

Τον πλησίασα, δειλά και πιάσαμε λίγο την κουβέντα. Έλεγε για τα προβλήματα του, για τον γιο του που δεν έχει να του πάρει ούτε ενα σουβλάκι. Δεν ήξερα τι να του πώ, αυθόρμητα μου βγήκε να του πώ οτι ο κόσμος αυτός είναι άδικος και όλοι βασανιζόμαστε εδώ, άλλος λίγο άλλος πολύ. Στο τέλος της φράσης του είπα για τον Χριστό, μήν φοβάσαι του λέω ο Χριστός είναι πάντα δίπλα σου.

«Ο Χριστός με έχει ξεχάσει” μου είπε και έγυρε το κεφάλι παραπονεμένος. Προσπάθησα να του πώ λίγα πράγματα. Γυρίζει τότε και μου λέει, μην ακούς τα όσα λέω, δεν τα λέω γιατί τα πιστεύω, απλά είναι παράπονα, απωθημένα… Μου είπε τι έχει περάσει απο μικρός και δεν ήταν καθόλου λίγα.

-Έχω τόσα έξοδα, υποχρεώσεις και δε βγαίνω μου λέει.
-Υπομονή του λέω,ο Χριστός είπε, αυτός που θα υπομείνει ως το τέλος αυτός θα βγει κερδισμένος.

-Πάω τώρα, μου λέει, να ζητήσω λεφτά από τον τάδε που μένει εδώ κοντά και τον ντρέπομαι, πως να πάω ; Έχω ζητήσει τόσες φορές, έχω ξεφτιλιστεί.
-Δεν είναι ανάγκη του λεω, θα σου δώσω εγώ, μόνο που δεν έχω πάνω μου περίμενε εδώ μέχρι να γυρίσω.
-Να είσαι καλά, ήταν οι φράσεις που πρόλαβα να ακούσω, καθώς έτρεχα να του φέρω τα χρήματα.

Πήγα σπίτι μου, πήρα κάποια χρήματα που είχα, πήρα και ένα μικρό εικονάκι με τον Χριστό και έφυγα φουριόζος για τον σταθμό. Έφτασα μα εκείνος πουθενά, κοίταξα στις γωνίες, στις αποβάθρες, που πήγε άραγε λέω; Περίμενα λίγο και αφού είδα ότι δεν ερχόταν, πήγα προς την έξοδο του σταθμού, ώστε να γυρίσω σπίτι.Τότε τον βλέπω.

-Συγγνώμη μου λέει, πήγα μέχρι το ψιλικατζίδικο να πάρω κάτι να φάω, με κέρασε ο ιδιοκτήτης γιατί ξέρει την κατάστασή μου. Βγάζω τα χρήματα, του τα δίνω, με κοιτάει, τα μάτια του έτρεχαν, του δίνω και το εικονάκι του Χριστού και του λέω Καλά Χριστούγεννα.
Αυτό το πράγμα δεν το έχει κάνει ποτέ κανείς για μένα, ψέλλισε και πήγε να μου φιλήσει το χέρι. Έπππ του λέω αστειεύοντας,τι ; παπάς είμαι ; και γέλασα.
Γέλασε και αυτός και έφυγε να γυρίσει στο γίο του.Τουλάχιστον σήμερα θα είχε να του προσφέρει κάτι, έστω τα απαραίτητα.

Τα λόγια του όμως υπάρχουν στο μυαλό μου μέχρι αυτή τη στιγμή «Αυτό δεν το έχει κάνει ποτέ κανείς για μένα”. Πόσοι άραγε είναι εκεί έξω που νιώθουν το ίδιο; Σίγουρα πολλοί,πάρα πολλοί. Και όχι μόνο άστεγοι, όχι μόνο άνθρωποι του δρόμου.
Το «Αυτό δεν το έχει κάνει ποτέ κανείς για μένα”, δεν αφορά μόνο χρήματα, αφορά και άλλα πολλά.

Αυτό δεν το γράφω για να δείξω τι έκανα εγώ, αλλά τι δεν θα γινόταν αν απλά συνέχιζα τον δρόμο μου μη δίνοντας σημασία στον άνθρωπο αυτόν, λέγοντας «έ,τώρα που να μπλέκω..”. Όχι ο κόσμος δεν θα αλλάξει μέσα σε μια μέρα, αλλά ο καθένας μας μπορεί να είναι ένα φωτεινό κεράκι που θα δίνει φως στον περίγυρο του. Ίσως κάποτε αν όλοι το κάνουμε αυτό, ο κόσμος μας να φωτιστεί και αν και ψεύτικος, να αποκτήσει λίγο φως αγάπης. Αν όχι εμείς τότε ποιοί ; Αν όχι τώρα, πότε ;

ΙΧΝ

Απλά ένας απο εσάς

loading...
loading...