Ο πιο έμπιστος φίλος στον μοναχικό μας δρόμο

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017 04:18

Σκυθρωπά πρόσωπα, στους δρόμους που περπατάς, το πρωί στο κατάστημα που παίρνεις καφέ, στο λεωφορείο, στον ηλεκτρικό, στο καφενείο της γειτονιάς σου.


Ακούς συζητήσεις γεμάτες παράπονο, αγανάκτηση και άγχος. Αναρωτιέσαι εάν αυτοί οι άνθρωποι έχουν στιγμές ευτυχίας ή όχι και εάν ναι, από που πηγάζουν; Αναρωτιόσουν στην νεανική ηλικία, εάν όταν φτάσεις και εσύ σε μια τέτοια ηλικία οι ανάγκες σε βάλουν σε ένα φαύλο κύκλο; Άραγε έχουν έναν άνθρωπο σπίτι, όταν γυρίζουν κουρασμένοι, που θα τους πει έναν καλό λόγο και θα τους πάρει μια αγκαλιά; Ή θα γυρίσουν σε ένα σπίτι δίχως κανείς να εκτιμήσει την παρουσία τους, δίχως κανείς να τους πει μια καλή κουβέντα που όλοι έχουμε ανάγκη κάποιες ώρες και θα ξυπνήσουν το επόμενο πρωί στον μικρόκοσμο τους;

Έχουμε ξεχάσει την αξία ενός χαμόγελου και βυθιστήκαμε στα άγχοι που μας επιβάλλει η νέα τάξη. Δεν απαιτούμε πια δίπλα μας τέτοιους ανθρώπους, αλλά ανθρώπους που θα μας εξασφαλίσουν την διαβίωση σε αυτόν τον δύσκολο κόσμο. Έχουμε ξεχάσει την δύναμη της ανθρώπινης επαφής και κάθε ανθρώπινη γνωριμία αποδεικνύεται ψεύτικη, από την πρώτη στιγμή που θα προσεγγίσουμε έναν άνθρωπο, με σκοπό να τον εντυπωσιάσουμε με κάτι που δεν είμαστε. Ζώντας στην εποχή του γκρίζου, των μεγαλουπόλεων και της γρήγορης ζωής, τα αισθήματα παίρνουν το χρώμα του μπετό, μια ανάμιξη του μαύρου με το άσπρο δημιουργώντας ένα γκρι τοπίο.

Τόσοι άνθρωποι γύρω μας, μα συγχρόνως τόσο μόνοι, τόσα κτίρια το ένα δίπλα στο άλλο μα τόσο μακριά ο ένας από τον άλλον. Ξυπνάς το πρωί για να φέρεις εις πέρας το καθημερινό σου πρόγραμμα, φοράς το καλύτερο προσωπείο που κρύβεις στο ντουλάπι του ‘’εγώ’’ σου και βγαίνεις έξω. Περπατάς νευρικά στο πεζοδρόμιο σκεπτόμενος πως θα καλύψεις τα βαριά "θέλω" σου.

Ξεχνάμε συνεχώς τα λόγια του Αρχηγού: "Δεύτε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς". Και όσο για τα "θέλω" μας μόνο ένα πράγμα πρέπει να ζητάμε: "Αἰτεῖτε, καὶ δοθήσεται ὑμῖν, ζητεῖτε, καὶ εὑρήσετε, κρούετε, καὶ ἀνοιγήσεται ὑμῖν·". Μιλάω αυτή την στιγμή σε ανθρώπους που γνωρίζουν τον Χριστό, γιατι γνώρισαν την αλήθεια Του και όσοι δεν Τον γνωρίζουν χάνουν έναν πολύ καλό φίλο. Φίλοι του είμαστε γιατί μας αποκάλυψε την αλήθεια Του "ὑμεῖς φίλοι μού ἐστε, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδε τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν."

Και η αλήθεια Του είναι, ότι ο κόσμος αυτός είναι ψεύτικος και μας κάλεσε πίσω στην πραγματική του Δημιουργία. Αυτό το άρθρο δεν θα έχει καμία σημασία πραγματικά, εάν μετά αφού κλείσεις την σελίδα δεν σε κάνει να πεις ένα Δόξα σοι ο Θεός και να μιλήσεις στον Αρχηγό και φίλο μας, που μας έφερε από το σκοτάδι και μας έκανε τέκνα φωτός και πολεμιστές του μεγαλύτερου εχθρού της Δημιουργίας και αυτός δεν είναι ο Σαμαέλ Αρχάγγελος οφανίμ, αλλά ο Μη Ων, αυτός που όπως και τότε, έτσι και τώρα, θέλει να αφανίσει την Δημιουργία.

Αλλά μην ξεχνάμε πως όπως και τότε έτσι και τώρα  ΙΗΣΟΎΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΝΙΚΑ !!

ΜΙΧΑΕΛΛΗΝ

loading...
loading...